Μία παρέα εκπαιδευτικών που σμίξαμε στις Συκεές Θεσσαλονίκης με αφορμή το Μείζον Πρόγραμμα Επιμόρφωσης.
A group of teachers mingle at Sykees Thessaloniki on the occasion Major Training Program.
Η "θλιμμένη" Καρυάτιδα: "Μου λείπουν οι αδελφές μου....!" The"sad" Caryatid: "I miss my sisters....!"
Με αγάπη για το Μουσείο!!!
Την περασμένη Τρίτη 4 Ιουνίου κλείσαμε τον κύκλο των επισκέψεων για τη φετινή σχολική χρονιά με αυτή στο
Μουσείο της Ακρόπολης. Έχοντας ένα εύλογο άγχος με τις συναδέλφους διότι η ημερομηνία που μας είχε δοθεί από το Μουσείο ήταν μέσα στην καρδιά της τουριστικής περιόδου, πραγματοποιήσαμε την επίσκεψη στην ομορφότερη γειτονιά της Αθήνας... Τα κείμενα κι οι ζωγραφιές των παιδιών κουβαλούν τόση δυναμική και ζεστασιά, που από μόνα τους καταδεικνύουν τη μεγαλοσύνη του ιστορικού μας περίπατου... Απολαύστε τα!
... Και παρατήρησα πως με την ιστορία όλα συνδέονται!
Στο New York Times Magazine έχει δημοσιευθεί "το θέμα της καινοτομίας." Έχει μια πολύ ενδιαφέρουσα «interface» μορφή και παρέχει πρόσβαση σε πληροφορίες σχετικά με την προέλευση πενήντα εφευρέσεων. Ευρηματικό!!!
"Ποίησηείναι κάτι που κυκλοφορεί στους δρόμους, που κινείται μόνο του, που ζει δίπλα μας. Κάθε πράγμα έχει το μυστικό του και η ποίηση είναι το μυστήριο που συνέχει όλα τα πράγματα. Είναι η μόνη πραγματική "ύπαρξη" και μου... "πάει".
Αυτά είχε πει ο Λόρκα σε μια συνέντευξή του ένα χρόνο πριν από τον τραγικό θάνατό του, το 1936 (Από το βιβλίο του Τάσου Λιγνάδη"Ο Λόρκα και οι ρίζες", εκδ. Δίφρος, 1964, σελ. 77)
"This Flashmob recreates Rembrandt's Night Watch. It's considered one of the most famous paintings in the world."
The slogan 'Our Heroes are Back' is used to announce that, after an absence of one decade, all major pieces in the Rijksmuseum's collection are back where they belong. This is what happens when they suddenly emerge in an unsuspecting shopping mall somewhere in The Netherlands.
What a fabulous way to celebrate a country's artistic heritage!
Η μετανάστευση τα τελευταία χρόνια εξελίσσεται σε τεράστιο κοινωνικό ζήτημα στην Ευρώπη. Εκατομμύρια άνθρωποι, κυρίως από την Ασία και την Αφρική, αναζητούν καλύτερη μοίρα σε ευρωπαϊκό έδαφος. Οι πατρίδες τους, παρότι προικισμένες με ασύλληπτο ορυκτό και φυσικό πλούτο, δεν μπορούν να τους θρέψουν. Φτώχια, πόλεμοι, δικτατορίες ή φυσικές καταστροφές τους βγάζουν στην ξενιτιά. Ρισκάροντας τη ζωή τους προσπαθούν να φτάσουν καταρρακωμένοι από τις ταλαιπωρίες σε μια ευρωπαϊκή χώρα με την ελπίδα μιας καλύτερης ζωής. Εις μάτην όμως: οι κάτοικοι της Ευρώπης θέλουν τα αγαθά που απομυζούν από τις χώρες αυτών των ανθρώπων και τα φτηνά εργατικά τους χέρια, όχι όμως τους ίδιους (εκτός αν πρόκειται να κάνουν μια ανεπιθύμητη δουλειά που σνομπάρει ο Ευρωπαίος). Οι πιο πλούσιοι βόρειοι επέβαλαν διεθνείς συνθήκες που οι αφελείς μεσογειακές χώρες υπερψήφισαν, με αποτέλεσμα τα μεταναστευτικά ρεύματα να εγκλωβιστούν στις χώρες των εξωτερικών συνόρων της Ευρώπης, οι οποίες προσπαθούν χωρίς αποτέλεσμα να τους επαναπροωθήσουν στην πατρίδα τους. Δεν εξετάζονται καν τα αιτήματα για πολιτικό άσυλο, από πρόσφυγες-θύματα απολυταρχικών καθεστώτων. Οι μετανάστες είναι παιδιά ενός κατώτερου θεού και αυτό το έχουμε αποφασίσει όλοι μας, εμείς οι χορτάτοι. Ας δούμε το ντοκιμαντέρ- για να πάρουμε μια γεύση -πικρή είναι η αλήθεια- του τι συμβαίνει σε μια πλούσια χώρα με φτωχό λαό που ψάχνει αλλού την μοίρα του.
Μια πρόσφατη μελέτη έδειξε ότι περίπου το ένα τρίτο του συνόλου της παραγωγής τροφίμων σε παγκόσμιο επίπεδο έχουν χαθεί ή σπαταληθεί στην παραγωγή τροφίμων και τα συστήματα κατανάλωσης, που ανέρχεται σε 1,3 δισεκατομμύρια τόνους! Σε βιομηχανικές χώρες, οι λιανοπωλητές και οι καταναλωτές απορρίπτουν περίπου 300 εκατομμύρια τόνους τροφίμων που είναι κατάλληλα για κατανάλωση, περίπου το ήμισυ του συνόλου των τροφίμων σπαταλώνται σε αυτές τις περιοχές. Αυτό είναι περισσότερο από το σύνολο της καθαρής παραγωγής τροφίμων της υποσαχάριας Αφρικής και θα ήταν αρκετό για να τροφοδοτήσει, περίπου, 900 εκατομμύρια ανθρώπους που υποφέρουν από πείνα στον κόσμο.
In India food was the way we measured out love. In the new India it has become just another way to measure aspiration. Unfortunately reducing our own footprint is not something we aspire to yet. Reuters
Τι είναι η απώλεια των τροφίμων / αποβλήτων; Από τεχνικής απόψεως, η απώλεια των τροφίμων και των αποβλήτων αναφέρονται στη μείωση της μάζας (ποσοτικά) ή θρεπτική αξία (ποιοτική) των τροφίμων - βρώσιμα μέρη - σε ολόκληρη την αλυσίδα εφοδιασμού, που προορίζονται για ανθρώπινη κατανάλωση. Τα τρόφιμα που προοριζόταν αρχικά για ανθρώπινη κατανάλωση, αλλά για διάφορους λόγους αφαιρούνται από την ανθρώπινη τροφική αλυσίδα θεωρούνται ως απώλεια τροφίμων ή τα απόβλητα, ακόμη και αν στη συνέχεια κατευθύνονται σε μία μη διατροφική χρήση (ζωοτροφές, βιοενέργεια).
Η Think.Eat.Save εκστρατεία της Πρωτοβουλίας Αποθήκευσης Τροφίμων, είναι μια συνεργασία μεταξύ του UNEP, FAO και του Messe Düsseldorf, με την υποστήριξη του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ Zero HungerChallenge, η οποία επιδιώκει να προσθέσει κύρος και τη φωνή του με αυτές τις προσπάθειες, προκειμένου να κινητοποιήσει ευρεία σε παγκόσμιο, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο δράσεων, περισσότερους τομείς της κοινωνίας να γνωρίζουν και να ενεργούν, μεταξύ άλλων μέσω της ανταλλαγής σε ιδέες, σχέδια και δράσεις. Προσφέρουμε την Think.Eat.Save ιστοσελίδα ως πύλη για να επιδείξει αυτές τις ιδέες να παρέχει ένα one-stop shop για τις ειδήσεις και τους πόρους, και να δρομολογήσει την έκκλησή μας για τον καθένα να αναλάβει δράση σε αυτή την παγκόσμια ανησυχία.
Το Μουσείο Ιστορίας Υπολογιστών προσφέρει πολλά σε απευθείας σύνδεση εκθέματα σε μια ποικιλία θεμάτων που σχετίζονται με την ιστορία των υπολογιστών. Μερικά σε απευθείας σύνδεση εκθέματα όπως και Mastering το παιχνίδι συμπλήρωμα και φυσικά εκθέματα που μπορεί να αντιμετωπίσετε, όταν επισκεφθείτε το Μουσείο στο Mountain View της Καλιφόρνιας.
Άλλα σε απευθείας σύνδεση εκθέματα είναι διαθέσιμα μόνο μέσω του Διαδικτύου, ώστε να επεκτείνουν την εμβέλεια του Μουσείου για τους εικονικούς επισκέπτες σε όλο τον κόσμο.
Το BBC Knowledge Explainer: DNA είναι ένα σύντομο βίντεο που χρησιμοποιεί animation για να
εξηγήσει οπτικά το DNA. Το βίντεο εξηγεί τη μορφή και τη λειτουργία του DNA.
Μια σύντομη
εξήγηση για το πώς το DNA αποτελεί το δομικό μέρος για τόσα πολλά πράγματα γύρω μας.
Το The “No” Project είναι μια οργάνωση των νέων κατά της εμπορίας ανθρώπων. Εδώ είναι ένα βίντεο για το έργο τους:
Εδώ είναι τρία βίντεο:
Το The Veiled Commodity είναι μια ταινία μικρού μήκους που ασχολείται με το παρελθόν και το παρόν του ζητήματος της δουλείας του. Μπορείτε να τη δείτε και εδώ .
To είμαι και το έχω είναι τα δύο βασικά ρήματα της Γαλλικής γλώσσας. Είναι από τα πρώτα πράγματα που μαθαίνει ένας μαθητής Γαλλικών σε οποιαδήποτε χώρα και αν βρίσκεται. Όπως είναι φυσικό αυτά είναι και τα πρώτα πράγματα που μαθαίνουν οι μικροί μαθητές στα Γαλλικά σχολεία. Δεν είναι όλα τα σχολεία ίδια όμως. Υπάρχουν ακόμη σε απομακρυσμένες περιοχές της Γαλλίας μονοθέσια σχολεία, όπου όλοι οι μαθητές από 6 έως 10 ετών βρίσκονται στην ίδια αίθουσα. Ο σκηνοθέτης Nicolas Philibert βρέθηκε σε μια τέτοια τάξη στην Auvergne, μια επαρχία μακριά από το γνωστό πρότυπο τις "κοσμοπολίτικης" Γαλλίας. Εκεί παρακολούθησε το μάθημα που γίνεται για έναν ολόκληρο χρόνο προσπαθώντας να αποδώσει τα πρώτα βήματα της μάθησης, τη ζωή στο σπίτι καταλήγοντας στο συγκινητικό αποχαιρετισμό στο τέλος του σχολικού έτους.
η πρώτη γραφή και η ανάγνωση αποκτώνται με κόπο the firstwriting andreadingare acquiredwith effort
Το Etre Et Avoir είναι μια ταινία έκπληξη. Πρόκειται για αληθινές σκηνές από τη ζωή του σχολείου, μέσα στην τάξη αλλά και στα σπίτια των μαθητών ή σε άλλους εξωτερικούς χώρους. Όλα μαζί συνθέτουν μια ποιητική εικόνα που περιγράφει μια σχέση αγάπης και σεβασμού μεταξύ του δασκάλου και των μαθητών του.
Αναπόφευκτα μου ήρθε στο μυαλό το πρόσφατο ταξίδι μου στη Γαλλία, στα πλαίσια του διετούς προγράμματος COMENIUS με τίτλο «Showmeyourschool, I’llshowyoumine», comeniusshowmeyourschool.blogspot.gr/, όπου επισκεφθήκαμε μαζί με Ευρωπαίους συναδέλφους τρία σχολεία σε ισάριθμα διαφορετικά χωριά της Προβηγκίας (Provence) στην περιφέρειαDrômeστη ΝΑ Γαλλία. Συγκεκριμένα: το διθέσιο Δημοτικό Σχολείο στο Saou, το Νηπιαγωγείο στο Soyans και το μονοθέσιο Δημοτικό Σχολείο στο Saint-NazaireleDésert.
Εκείνο που μου προξένησε ιδιαίτερο ενδιαφέρον από την εβδομαδιαία παρατήρηση του γαλλικού σχολείου είναι το γεγονός ότι το ενδιαφέρον εστιάζεται όχι τόσο στην πληθώρα των γνώσεων, αλλά σε μία σειρά από μεταγνωστικές δεξιότητες με σημαντικότερη αυτήν του «μαθαίνω πώς να μαθαίνω».
Επίσης, αισθάνθηκα ότι προσεγγίζει πολύ το παιδαγωγικό μου πρότυπο που είναι το "Σχολείο Ζωής" του John Dewey, για τον οποίο ηεκπαίδευση δεν είναι προετοιμασία για τη ζωή, είναι η ...ίδια η ζωή και η διδασκαλία επικεντρώνεται στο μαθητή και όχι στη διδακτέα ύλη.
Τέλος, δεν θα μπορούσα να μην μπω στη θέση του δασκάλου της ταινίας, ο οποίος κάνει μία "ασκητική" ζωή για είκοσι χρόνια για να παραμένει το μονοθέσιο σχολείο ανοιχτό και να δίνει "οξυγόνο" στις οικογένειες του απομονωμένου χωριού. Στο μυαλό μου ήρθαν οι δύο Γαλλίδες δασκάλες, η Martine στο Saou κι η Alice στο Saint-NazaireleDésert, οι οποίες αντίστοιχα προσφέρουν με την συνολική τους παρουσία οξυγόνο στα χωριά, όπου εργάζονται.
Εξαιρετικό φιλμ! Σας προτείνω να το δείτε μαζί με τους μαθητές σας, όπως σκοπεύω να κάνω κι εγώ!
The Etre Et Avoir is a movie surprise.
The "Etre Et Avoir" the two main verbs of the French language. It is one of the first things a student learns French in any country you are. Naturally these are also the first things they learn the young students in French schools. Not all schools are the same though. There are even in remote regions of France cars schools where all pupils from 6-10 years old in the same room. The director NicolasPhilibert found in such a class in Auvergne, a province away from the familiar pattern of "cosmopolitan" France. There he attended the lesson made for an entire year trying to perform the first steps of learning, life at home resulting in touching farewell at the end of the school year.
The Etre Et Avoir is a movie surprise. It is true scenes from the life of the school, in the classroom and in the homes of students or other outdoors. All together they form a poetic picture that describes a relationship of love and respect between the teacher and his students.
Inevitably came to mind my recent trip to France as part of the biennial program COMENIUS entitled «Show me your school, I'll show you mine», where we visited with European colleagues three schools as many different villages of Provence in the region of Drôme in SE France. Namely: the two-seater Elementary School in Saou, Kindergarten toSoyans and the car Primary School in Saint-Nazaire le Désert.
What I was especially intrigued by the weekly observation of the French school is the fact that the focus is not so much the abundance of knowledge, but a series of metacognitive skills important as that of 'learning to learn'. Also, I felt very close to my pedagogical model is the "School of Life" of John Dewey, for whom education is not preparation for life, is life itself ... and teaching focuses on the student and not on curriculum. Finally, I could not get into a position of teacher of the film, which makes an "ascetic" life for twenty years to keep the school open and give "oxygen" to the families of the isolated village.
Martine in Saou
Alice in Saint-Nazaire le Désert
In my mind came the two Frenchwomen teacher, Martine in Saou, and Alice in Saint-Nazaire le Désert, which respectively provide the overall presence of oxygen in the villages where they work. Excellent film! I suggest you watch with your students, as I intend to do myself!
Ακούστε μια επιλογή από τις εκτεταμένες συλλογές των μοναδικών ηχογραφήσεων της Βρετανικής Βιβλιοθήκης Ήχου, που έρχονται από όλο τον κόσμο και καλύπτουν όλο το φάσμα του ηχογραφημένου ήχου: τη μουσική, το θέατρο και τη λογοτεχνία, την προφορική ιστορία, την άγρια ζωή και τους ήχους του περιβάλλοντος.
pic.jpg)
