Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιστορία Ε' Τάξης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιστορία Ε' Τάξης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Κυριακή 7 Σεπτεμβρίου 2014
Κυριακή 16 Φεβρουαρίου 2014
Το Βυζάντιο και οι γείτονές του - on line σταυρόλεξο.
πηγή: http://delta1kids.blogspot.gr/
Τι γνωρίζετε για το Βυζάντιο και τους γείτονές του;
Ελέγξτε τις γνώσεις σας προσπαθώντας να λύσετε το on line σταυρόλεξο!
Η διαδικασία είναι πολύ απλή.

Τι γνωρίζετε για το Βυζάντιο και τους γείτονές του;
Ελέγξτε τις γνώσεις σας προσπαθώντας να λύσετε το on line σταυρόλεξο!
Η διαδικασία είναι πολύ απλή.

- Αφού μεταφερθείτε στην εφαρμογή, κάντε κλικ πάνω σε ένα (οποιοδήποτε) κουτάκι και θα σας εμφανιστεί η ερώτηση.
- Εσείς δεν έχετε, παρά να πληκτρολογήσετε την απάντηση στο πλαίσιο που βρίσκεται ακριβώς από κάτω και μετά να πατήσετε OK.
- Σε περίπτωση που θελήσετε να δείτε τη λύση κάντε κλικ στο κουμπί solve.
Ξεκινήστε τώρα πατώντας εδώ ή στην εικόνα!
Παρασκευή 6 Δεκεμβρίου 2013
Δευτέρα 25 Νοεμβρίου 2013
Το Παλάτι, ο Ιππόδρομος και οι Δήμοι
Τι θα
μάθουμε
- Πώς ήταν το παλάτι στην Κωνσταντινούπολη και ποιες ήταν οι
λειτουργίες του.
- Τι ήταν ο ιππόδρομος, τι παρακολουθούσαν σε αυτόν οι θεατές
και ποιος ο ρόλος του στην πολιτική ζωή του
Βυζαντίου.
- Τι ήταν οι Δήμοι και ποιες οι αρμοδιότητές
τους.
Ένα από τα
σημαντικότερα έργα του Κωνσταντίνου ήταν το Ιερό Παλάτι (Μέγα Παλάτιον) (η κατοικία του αυτοκράτορα).
Το Παλάτι ήταν χτισμένο στην πλευρά ενός λόφου, πάνω από το Βόσπορο και την
Προποντίδα. Το όνομα του προέρχεται από το παλάτι των Ρωμαίων αυτοκρατόρων στο
Παλατίνο λόφο της
Ρώμης.
Εκτός από κατοικία
του αυτοκράτορα ήταν και το διοικητικό κέντρο της αυτοκρατορίας, καθώς στο
εσωτερικό του υπήρχαν:
- κτίρια για τη
στέγαση των κρατικών υπηρεσιών
- αίθουσες υποδοχής
των επισκεπτών
- τραπεζαρίες και
χώροι για τη φιλοξενία τους
- εκκλησίες και
παρεκκλήσια
- κτίσματα για τη
διαμονή της φρουράς και των αξιωματούχων
- εργαστήρια
τεχνιτών που φρόντιζαν και συντηρούσαν το παλάτι
Ήταν ένα συγκρότημα
κτιρίων που συνδέονταν με υπαίθριες στοές, διαδρόμους, εσωτερικές αυλές και
κήπους, οι οποίοι ήταν διακοσμημένοι με κρήνες, ψηφιδωτούς διαδρόμους και έργα
τέχνης, αλλά και με σπάνια φυτά και άνθη.
Κοντά στο παλάτι
υπήρχε ο ιππόδρομος.
Συνδεόταν με το χώρο του παλατιού μέσω μιας πόρτας, που οδηγούσε στο
αυτοκρατορικό θεωρείο, από όπου παρακολουθούσε τις ιπποδρομίες ο
αυτοκράτορας.
Ως πρότυπο του είχε το Κολοσσαίο της
Ρώμης, είχε σχήμα U και μήκος 450 μ. Στις μαρμάρινες κερκίδες
του φιλοξενούσε αρκετές φορές το χρόνο χιλιάδες θεατές (η χωρητικότητα του
εκτιμάται σε 100.000
θεατές), που συνέρρεαν για να παρακολουθήσουν τις ιπποδρομίες, τους
αγώνες και τις άλλες εκδηλώσεις που γίνονταν εκεί.
Η είσοδος του αυτοκράτορα στον ιππόδρομο. Χρησιμοποιούνταν
αποκλειστικά
από τα μέλη της βασιλικής οικογένειας.
από τα μέλη της βασιλικής οικογένειας.
Οι μονομαχίες που ήταν
καθιερωμένες στη Ρώμη είχαν καταργηθεί, μιας και δεν συμβάδιζαν με τη νέα
θρησκεία, το Χριστιανισμό.
Αγαπημένο αγώνισμα των Βυζαντινών
αποτελούσαν οι ιπποδρομίες. Αυτές γίνονταν σε καθορισμένες ημερομηνίες και τις
παρακολουθούσε συχνά και ο αυτοκράτορας.
Η αφετηρία
.
Πάνω από την αφετηρία του ιπποδρόμου υπήρχαν τέσσερα χάλκινα άλογα, κατασκευασμένα από
τον Λύσιππο (370-300
π.Χ.). Τα άλογα είχαν
μεταφερθεί στην Κωνσταντινούπολη από τη Χίο, όταν αυτοκράτορας ήταν ο
Θεοδόσιος Α΄.
Όταν οι
Φράγκοι κατέλαβαν την Πόλη το 1204, οι Βενετοί μετέφεραν τα άλογα στη Βενετία.
Αργότερα ο Γάλλος αυτοκράτορας Ναπολεών τα μετέφερε στο Παρίσι. Τα άλογα
επέστρεψαν στη Βενετία το 1814. Από τότε βρίσκονται στην πλατεία του Αγίου
Μάρκου στη Βενετία.
Τα αντίγραφα των αλόγων του Λύσιππου που βρίσκονται στην
πλατεία του Αγ. Μάρκου.
Τα
αυθεντικά άλογα του Λύσιππου στο Μουσείο.
Υπεύθυνοι για την οργάνωση και διεξαγωγή των ιπποδρομιών ήταν οι Δήμοι. Οι Δήμοι ήταν αθλητικά σωματεία. Είχαν μέλη και οπαδούς πολίτες που τους άρεσαν οι ιππικοί αγώνες. Τα ονόματά τους τα έπαιρναν από τα χρώματα των στολών και των λαβάρων του. Oνομάζονταν Πράσινοι, Βένετοι (Γαλάζιοι), Λευκοί και Κόκκινοι. Συχνά οι οπαδοί των Δήμων φιλονικούσαν μεταξύ τους.
Η εκπαίδευση στο Βυζάντιο
- Πώς ήταν τα σχολεία στο
Βυζάντιο.
- Τι μάθαιναν τα παιδιά στα βυζαντινά
σχολεία.
- Τι έκαναν τα παιδιά που δεν πήγαιναν
σχολείο.
Η
εκπαίδευση στο Βυζάντιο δεν ήταν υποχρεωτική όπως είναι
σήμερα.
-
Πώς καταλαβαίνεις την έννοια ¨υποχρεωτική εκπαίδευση¨;
Στο
Βυζάντιο υπήρχαν μόνο ιδιωτικά και εκκλησιαστικά σχολεία.
Οι
γονείς πλήρωναν δίδακτρα
σε είδος ή
χρήματα, ανάλογα με το επάγγελμά τους. Ως σχολικά κτίρια χρησιμοποιούνταν
σπίτια, ναοί ή μοναστήρια.
Τα
παιδιά πήγαιναν στο σχολείο σε ηλικία έξι έως οκτώ ετών. Τα κορίτσια κι ένας μεγάλος
αριθμός αγοριών, που οι γονείς τους δεν είχαν να πληρώσουν δίδακτρα, δεν
πήγαιναν σχολείο αλλά έμεναν στο σπίτι. Την εκπαίδευσή τους αναλάμβαναν οι
γονείς, οι γιαγιάδες και οι παππούδες. Μάθαιναν στα παιδιά ιστορίες για τη ζωή
και τον τόπο τους και τα ασκούσαν να διατηρούν τα έθιμα και τις παραδόσεις των
Βυζαντινών. Τα κορίτσια μάθαιναν από τις μητέρες τους να κεντούν, να πλέκουν και
να υφαίνουν.
Τα
αγόρια που δεν πήγαιναν σχολείο μάθαιναν από μικρή ηλικία τέχνες κοντά σε
ειδικούς τεχνίτες. Εκεί εργάζονταν, ως άμισθοι μαθητευόμενοι (για δύο χρόνια). Στη συνέχεια
εργάζονταν κοντά στους τεχνίτες με αμοιβή ή αναζητούσαν αλλού εργασία. Κάθε
τεχνίτης μπορούσε να έχει δύο μόνο
μαθητευόμενους.
Στο
Βυζάντιο υπήρχαν τρεις βαθμίδες
εκπαίδευσης:
-
Προπαιδεία
(Πρωτοβάθμια
εκπαίδευση/ξεκινούσε από 6-8
ετών)
-
Εγκύκλιος παιδεία
(Δευτεροβάθμια
εκπαίδευση/ξεκινούσε από 10-12
ετών)
-
Πανεπιστήμιο
(Τριτοβάθμια εκπαίδευση)
Προπαιδεία
Ξεκινούσε
από την ηλικία των έξι ως οκτώ
ετών. Το βασικό σχολείο νομαζόταν σχολείο του γραμματιστού ή χαμαιδιδασκαλείο.
Οι εκπαιδευτικοί ήταν ιδιώτες δάσκαλοι καθώς και κληρικοί και μοναχοί. Το μάθημα γινόταν είτε στο σπίτι του γραμματιστού είτε σε εκκλησίες ή κελιά μοναστηριών.
Οι εκπαιδευτικοί ήταν ιδιώτες δάσκαλοι καθώς και κληρικοί και μοναχοί. Το μάθημα γινόταν είτε στο σπίτι του γραμματιστού είτε σε εκκλησίες ή κελιά μοναστηριών.
Το
σχολικό πρόγραμμα ξεκινούσε από το πρωί και διαρκούσε μέχρι το απόγευμα. Ως σχολικά βιβλία χρησιμοποιούνταν
θρησκευτικά βιβλία (τον 7ο αιώνα το Ψαλτήρι έγινε το πρώτο
αναγνωστικό).
Το
βασικό σχολείο είχε τέσσερις
τάξεις. Στις δύο μικρότερες οι μαθητές
διδάσκονταν ανάγνωση,
γραφή και βασικές αριθμητικές πράξεις.
Ασκούνταν επίσης στο να ακούν προσεχτικά το δάσκαλό τους και να προφέρουν σωστά τα λόγια τους. Στις μεγαλύτερες τάξεις διδάσκονταν ορθογραφία, γραμματική και αριθμητική. Αποστήθιζαν ιστορίες από τον Όμηρο, την Παλαιά και Καινή Διαθήκη και από τους μύθους του Αισώπου. Μάθαιναν ακόμη να τραγουδούν και να ψέλνουν.
Ασκούνταν επίσης στο να ακούν προσεχτικά το δάσκαλό τους και να προφέρουν σωστά τα λόγια τους. Στις μεγαλύτερες τάξεις διδάσκονταν ορθογραφία, γραμματική και αριθμητική. Αποστήθιζαν ιστορίες από τον Όμηρο, την Παλαιά και Καινή Διαθήκη και από τους μύθους του Αισώπου. Μάθαιναν ακόμη να τραγουδούν και να ψέλνουν.
Το μεγαλύτερο μέρος των μαθητών δεν
προχωρούσε στη δευτεροβάθμια
εκπαίδευση.
Το
σχολείο του γραμματιστή ή
μαΐστρου ξεκινούσε από την ηλικία των 10-12 ετών. Τέτοια σχολεία υπήρχαν στις περισσότερες
πόλεις της αυτοκρατορίας. Τα δίδακτρα πληρώνονταν από τους μαθητές. Σε μερικές
περιπτώσεις χρηματοδοτούνταν από την Εκκλησία ή την πολιτεία. Οι δάσκαλοι των
σχολείων αυτών ήταν μορφωμένοι λαϊκοί. Η φοίτηση σε αυτά διαρκούσε 4-5
χρόνια.
Για την ευκολότερη απομνημόνευση των
κανόνων της γραμματικής είχε δημιουργηθεί ένα σύστημα στίχων, η σχεδογραφία. Για τα
λογοτεχνικά κείμενα εφαρμοζόταν ο επιμερισμός, δηλαδή ο σχολιασμός λέξη προς λέξη.
Κάνε κλικ εδώ για να μάθεις περισσότερα για τη σχεδογραφία.
Κάνε κλικ εδώ για να μάθεις περισσότερα για τη σχεδογραφία.
Υπήρχαν δύο
κύκλοι μαθημάτων:
α) Τριτύς / Κύκλος των τριών
μαθημάτων (γραμματική,
ρητορική, φιλοσοφία)
β) Τετρακτύς / Κύκλος των
τεσσάρων μαθημάτων (αριθμητική, γεωμετρία, αστρονομία,
μουσική)
Η
υψηλή μόρφωση πραγματοποιούνταν στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης. Εκεί
σπούδαζαν οι ανώτεροι κρατικοί υπάλληλοι της
αυτοκρατορίας.
Ερωτήσεις:
- Πόσες βαθμίδες εκπαίδευσης υπάρχουν σήμερα; Πόσο διαρκεί η καθεμιά; Σε ποιες ηλικίες μαθητών απευθύνεται η καθεμιά;
- Πόσα χρόνια διαρκεί σήμερα η υποχρεωτική εκπαίδευση στη χώρα μας;
(Συμβουλέψου τον παρακάτω πίνακα)
-
Τα κορίτσια είχαν τις ίδιες ευκαιρίες με τα αγόρια για εκπαίδευση; Πώς κρίνετε
αυτή τη διαφορά;
-
Σήμερα επιτρέπεται η παιδική εργασία;
-
Ποιες δυσκολίες αντιμετώπιζαν οι μαθητές στα βυζαντινά χρόνια;
-
Βρείτε ομοιότητες και διαφορές μεταξύ της εκπαίδευσης στο Βυζάντιο και της
εκπαίδευσης σήμερα.
Οι
αίθουσες των σχολείων ήταν στενές και είχαν μικρά παράθυρα. Οι μαθητές κάθονταν
σε ξύλινους πάγκους, σε χαμηλούς σκίμποδες, σταυροπόδι στο πάτωμα και συχνά όρθιοι.
Ο γραμματιστής στήριζε τα βιβλία του σε αναλόγιο. Τα παιδιά έβαζαν τα σύνεργά τους σε ένα
μικρό υφασμάτινο σάκο, το μάρσπιπο. Συνηθισμένο αναγνωστικό ήταν το ψαλτήρι.
Έγραφαν πάνω σε πλάκα και έσβηναν μ΄ ένα μικρό σφουγγάρι. Εκτός από τις πέτρινες πλάκες υπήρχαν
κι άλλες αλειμμένες με κερί. Σ΄ αυτές έγραφαν με μυτερό καλάμι. Στις μεγαλύτερες
τάξεις έγραφαν με μελάνι πάνω σε παπύρους, σε περγαμηνές και σε χαρτί, από το 10ο
αιώνα και μετά.
Αναλόγιο = στήριγμα με μία, δύο ή τέσσερις
επιφάνειες που μπορούν να περιστρέφονται και όπου τοποθετούνται τα βιβλία
ανοιγμένα
Γραμματιστής = ο δάσκαλος των πρώτων γραμμάτων
Γραμματιστής = ο δάσκαλος των πρώτων γραμμάτων
Ψαλτήρι = εκκλησιαστικό βιβλίο με συλλογή
ψαλμών
Πάπυρος = φύλλο για γραφή που παράγονταν στην
αρχαιότητα από το φυτό πάπυρος
Περγαμηνή = επεξεργασμένο δέρμα μικρού
ζώου
«Ο μη δαρείς
ου παιδεύεται»
Οι
τιμωρίες των μαθητών ήταν συνηθισμένο γεγονός στα βυζαντινά σχολεία. Το ραβδί
και η βέργα ήταν απαραίτητα μέσα διδασκαλίας για την εποχή. Οι τιμωρίες αυτές,
συνήθως, γίνονταν με την έγκριση ή την προτροπή των γονέων. Γονείς και δάσκαλοι
πίστευαν ότι :
«Όποιος δε δαρθεί δε μαθαίνει
γράμματα».
Πέμπτη 3 Οκτωβρίου 2013
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ο άνθρωπος (Pax Romana) & Ο Αστερίξ Λεγεωνάριος!!! (e-book)
Μάλλον δεν υπάρχει πιο ευφάνταστος και συνάμα ελκυστικός τρόπος να μιλήσεις στους μαθητές σου για τη συγκεκριμένη ιστορική περίοδο από αυτά τα δύο ξεχωριστά δημιουργήματα!!!
Κυριακή 22 Σεπτεμβρίου 2013
Πέμπτη 12 Σεπτεμβρίου 2013
Σάββατο 7 Σεπτεμβρίου 2013
Επίσκεψη στο Βυζαντινό Μουσείο
πηγή: www.lifo.gr
Τα 10 ωραιότερα εκθέματα Μεσαιωνικής Τέχνης της Σερβίας
Η συνάντησή μας στον κήπο του Βυζαντινού Μουσείου με τη διευθύντριά του, Αναστασία Λαζαρίδου, ήταν μια από τις πιο ευχάριστες της εβδομάδας.
Share αυτόν τον σύνδεσμο
«Το Μουσείο είναι δημόσιος χώρος», είναι το μότο της, και μας μιλά με μεγάλη χαρά για τη διαμόρφωση των κήπων –παραδείσιων- στην έκταση των στρεμμάτων που βρίσκονται πίσω από το Μουσείο, το οποίο το 2014 γιορτάζει τα 100 του χρόνια.
Share αυτόν τον σύνδεσμο
Τα στοιχεία επισκεψιμότητας στο Μουσείο, από τον Ιανουάριο έως τις 20 Αυγούστου είναι πολύ ενθαρρυντικά. 87.000 επισκέπτες πέρασαν το κατώφλι του, για να επισκεφθούν τόσο την μόνιμη συλλογή, μια μοναδική συλλογή που περιέχει από τον 3ο έως τον 19ο αιώνα σπουδαίες υλικές μαρτυρίες της ζώσας ιστορίας, όσο και τις 9 περιοδικές εκθέσεις που οργανώθηκαν. Την έκθεση του Βυζαντινού Μουσείου, που έγινε στην Μεσίνα και το Παλέρμο της Ιταλίας, επισκέφτηκαν 40. 000 άτομα.
Το μουσείο είναι ανοιχτό από την Τρίτη μέχρι και την Κυριακή, από τις 9 το πρωί έως τις 6 το απόγευμα και το εισιτήριο στοιχίζει 4 ευρώ. Υπάρχει μειωμένο των 2 ευρώ για φοιτητές και άτομα άνω των 65 ετών.Η επίσκεψή μας αυτή τη φορά έγινε για την έκθεση της Μεσαιωνικής Τέχνης της Σερβίας. Η διευθύντρια του Μουσείου εξαίρει τη συνεργασία της με τους Σέρβους. «Τίποτα δε μπορεί να γίνει χωρίς συνεργασίες», τονίζει. Για την έκθεση αυτή ταξίδεψαν από το Εθνικό Μουσείο Βελιγραδίου, ακριβή αντίγραφα τοιχογραφιών, φιλοτεχνημένες από σύγχρονους καλλιτέχνες, αντικείμενα μικροτεχνίας, εικόνες και κοσμήματα.
Share αυτόν τον σύνδεσμο
Είναι η πρώτη φορά που μια τέτοια έκθεση παρουσιάζεται στην Ελλάδα.
Σαν πρόλογο, εμείς θα πούμε πολύ λίγα λόγια:
Οι περιστάσεις στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, κατά τον 13ο αιώνα, διευκόλυναν τις μετακινήσεις των καλλιτεχνών, οι οποίοι εξασφάλιζαν αδιάκοπη καλλιτεχνική δημιουργία στα σερβικά εδάφη.
Η Σερβία, την εποχή αυτή αποτελεί ένα σπάνιο παράδειγμα ανάμεσα στις ορθόδοξες χώρες, καθώς η τέχνη της αναπτύσσεται ανεμπόδιστα, δημιουργούνται τα μεγαλύτερά της καλλιτεχνικά έργα και η μνημειακή ζωγραφική τεχνοτροπία της, μια ιδιαίτερη εξέλιξη στην ιστορία της βυζαντινής ζωγραφικής.
Ζητήσαμε από την Σοφία Γερογιώργη, μια εκ των επιμελητών της έκθεσης να μας προτείνει τα δέκα καλύτερα εκθέματα. Μας έκανε μια υπέροχη ξενάγηση και μας τα έδειξε.
1. Αμφιπρόσωπη εικόνα.
Ετσι ονομάζονται οι εικόνες τέμπλου, ή λιτανείας. Στη μια πλευρά απεικονίζεται η Θεοτόκος Οδηγήτρια, στην άλλη ο Ευαγγελισμός. Βρέθηκε στην Αχρίδα. Αποδίδεται σε καλλιτέχνες από τη Θεσσαλονίκη. Είναι ένα έξοχο δείγμα παλαιολόγειας ζωγραφικής.
2. Το κύπελλο του Δουσάν.
Είναι μια ασημένια κούπα, που ανήκε στον Στέφανο Δουσάν, αυτοκράτορα, ο οποίος έφτασε τα όρια του κράτους μέχρι τη Λάρισα. Αυτή είναι μια από τις 33 κούπες που είχαν γίνει παραγγελία στη Βενετία.
3.Το χρυσό δαχτυλίδι αρραβώνα του πρίγκιπα και μετέπειτα βασιλιά Ροδοσλάβου με την βυζαντινή πριγκίπισσα Αννα Κομνηνή. Θεωρείται ότι και αυτός ο γάμος εντασσόταν στα πλαίσια της διπλωματικής δραστηριότητας που αποσκοπούσε στο να εξασφαλισθεί το αυτοκέφαλον της σερβικής Εκκλησίας. Το παλαιότερο αντικείμενο της έκθεσης.
4.Τμήματα από κάλυμμα ευαγγελίου, που προέρχονται από τη Μονή Χειλανδαρίου και είναι του 11ου αιώνα. Τα τέσσερα πλακίδια που έχουν σωθεί έχουν διακόσμηση από σμάλτο και αποτελούν προιόντα εργαστηρίου της Κωνσταντινούπολης.
Share αυτόν τον σύνδεσμο

5. Συμεών Νεμάνια. Ιδρυτής της δυναστείας των Νεμάνια από το 1166 έως το 1371. Οταν έδωσε την ηγεσία στο διάδοχό του, αποσύρθηκε στο Αγιο Ορος.
6. Ο βασιλιάς Στέφανος Ούρος Μιλούτιν, ηγεμόνας των Σέρβων. Συγκέντρωσε γύρω του τους περισσότερους και καλύτερους καλλιτέχνες στην εποχή του. Κρατά στα χέρια το ναό της Κρατσάνιτσα στον οποίο έχει και ταφεί. Εργο του 1318-1321.
7. Κομμάτι, λεπτομέρεια από την τοιχογραφία η Κοίμηση της Θεοτόκου από τη Μονή της Σοπότσανης. Εγινε από το 1272 έως το 1274.
8. Οι μυροφόρες στον Τάφο ή ο Λίθος. Τοιχογραφία από τη Μονή της Μιλέσεβα. Χρονολογείται περίπου το 1223.
Share αυτόν τον σύνδεσμο
9.Το δαχτυλίδι της βασίλισσας Θεοδώρας.Επάνω γράφει «Είθε ο κρατών να έχει τη βοήθεια του Θεού». Προέρχεται από τη Μονή της Μπάνσκα, όπου υπήρχε ο τάφος της. Θεωρείται ύψιστο δείγμα της χρυσοχοϊκής τέχνης της Σερβίας κατά τον 13ο αιώνα.
Share αυτόν τον σύνδεσμο

10. Εισόδια της Θεοτόκου από τη Μονή Στρουτζένιτσα.
Share αυτόν τον σύνδεσμο

Share αυτόν τον σύνδεσμο
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
























































