Ένα εκπληκτικό βίντεο με τίτλο Perpetual Oceans το οποίο παρουσιάζει μια μαγευτική εικόνα των ωκεανών της γης έδωσε στη δημοσιότητα η NASA.
Μία παρέα εκπαιδευτικών που σμίξαμε στις Συκεές Θεσσαλονίκης με αφορμή το Μείζον Πρόγραμμα Επιμόρφωσης.
A group of teachers mingle at Sykees Thessaloniki on the occasion Major Training Program.
Τετάρτη 5 Σεπτεμβρίου 2012
Εκπληκτικό βίντεο της NASA για τους ωκεανούς της Γης
Μαθητές πρώτης τάξης μαθαίνουν να γράφουν κώδικα
Η Εσθονία εφαρμόζει ένα νέο πρωτοποριακό πρόγραμμα στη δημόσια παιδεία
Η εκπαίδευση θα ξεκινήσει με τους μαθητές της πρώτης τάξης, η οποία ξεκινά από την ηλικία των 7 ή 8 χρονών για τους Εσθονούς και θα συνεχιστεί μέχρι τα 16 τους χρόνια. Οι εκπαιδευτικοί διδάσκονται τις νέες δεξιότητες με συμμετοχή ιδιωτικών εταιριών ΙΤ. Το πρόγραμμα ProgreTiiger ξεκινά σε λίγα πιλοτικά σχολεία και σύντομα θα εφαρμοστεί σε όλα τα σχολεία γενικής εκπαίδευσης της Εσθονίας.
Οι προγραμματιστές της Ανατολικής Ευρώπης ηγούνται ήδη στους παγκόσμιους διαγωνισμούς hacking.
Τρίτη 4 Σεπτεμβρίου 2012
Τα 20 πιο όμορφα, δημόσια διδακτήρια του κόσμου /Ranking the World's Most Beautiful Schools
πηγή: http://blogs.edweek.org/
Photo: The Visual and Performing Arts High School in Los Angeles —Damian Dovarganes
Πάντα ήταν το μουσεία πολύχρωμα, φιλικά κτίρια για τα παιδιά; Τώρα τείνουν να είναι. Συνήθως, ένα τυπικό δημόσιο δημοτικό σχολείο είναι ένα σκοτεινό, μουντό, μονόχρωμο οικοδόμημα.
Αλλά δεν είναι όλα τα δημόσια σχολεία συμβατά με αυτό το προφίλ. Σε αυτό το άρθρο θα δείτε τα 20 "πιο όμορφα και ευφάνταστα δημόσια σχολεία του κόσμου -και μάλλον, αξίζει μια ματιά.
Ο κατάλογος περιλαμβάνει μόνο δύο σχολεία των ΗΠΑ, και τα δύο εκ των οποίων βρίσκονται στην Καλιφόρνια. Η Δυτική Ευρώπη βγαίνει πρώτη και μοιάζει ως η περιοχή για τους νέους γονείς που αξίζει να μετακινηθούν, με έξι όμορφα σχολεία στη Γαλλία, τρία στην Ισπανία και από ένα στην Ολλανδία, τη Δανία, το Βέλγιο και την Πορτογαλία. Ένα φωτεινό μπλε σχολείο στο Αφγανιστάν (η χώρα δεν είναι ακριβώς γνωστή για τον προοδευτικό τομέα της εκπαίδευσης της) έκανε όμως μία εγγραφή στη σχετική λίστα.
Για εμένα, τα "όμορφα" σχολεία έχουν δύο βασικά κοινά χαρακτηριστικά: το χρώμα και το φως. Και, βέβαια, εντελώς υποκειμενικά θα έβαζα στη σχετική λίστα και το σχολείο των δικών μου παιδικών χρόνων στην παλιά πόλη της Καβάλας. http://sykees8.blogspot.gr/2012/04/blog-post_2894.html
25 TED Talks Perfect For Classrooms
πηγή: http://www.edudemic.com
The following is a cross-post from our content partners over at Online Courses. They’ve been crafting some entertaining and informative lists just like this one so check ‘em out if you’re in the mood!
TED (Technology, Entertainment, and Design) represents the best things about the Internet … and sometimes the world, for that matter. With the click of a button you can be inspired, educated, encouraged, wowed, or entertained by speakers from all walks of life.
Whether you’re looking to inspire or entertain your students, the following TED talks have terrific lessons embedded in fascinating talks.While not every single talk may float your boat, there are likely a few that you should think about showing to students this year.
Benjamin Zander on music and passion:
Jamie Oliver’s TED Prize wish: Teach every child about food:
Arthur Benjamin does “Mathemagic”:
Carolyn Porco: Could a Saturn moon harbor life?:
Pattie Maes and Pranav Mistry demo SixthSense:
David Gallo shows underwater astonishments
Edith Widder: The weird, wonderful world of bioluminescence:
Keith Barry does brain magic:
William Kamkwamba on building a windmill:
Lennart Green does close-up card magic:
Amy Purdy: Living beyond limits:
Anna Deavere Smith: Four American characters:
Bono’s call to action for Africa:
Caleb Chung plays with Pleo:
Chris Abani muses on humanity:
David Perry: Are games better than life?:
Handspring Puppet Co.: The genius puppetry behind War Horse:
J.J. Abrams’ mystery box:
Jim Toomey: Learning from Sherman the shark:
Julia Bacha: Pay attention to nonviolence
Jane Goodall on what separates us from the apes:
Paul Nicklen: Tales of ice-bound wonderlands:
Louie Schwartzberg: The hidden beauty of pollination:
Adora Svitak: What adults can learn from kids:
Joel Burns tells gay teens “it gets better”:
The following is a cross-post from our content partners over at Online Courses. They’ve been crafting some entertaining and informative lists just like this one so check ‘em out if you’re in the mood!
TED (Technology, Entertainment, and Design) represents the best things about the Internet … and sometimes the world, for that matter. With the click of a button you can be inspired, educated, encouraged, wowed, or entertained by speakers from all walks of life.Whether you’re looking to inspire or entertain your students, the following TED talks have terrific lessons embedded in fascinating talks.While not every single talk may float your boat, there are likely a few that you should think about showing to students this year.
Benjamin Zander on music and passion:
Jamie Oliver’s TED Prize wish: Teach every child about food:
Arthur Benjamin does “Mathemagic”:
Carolyn Porco: Could a Saturn moon harbor life?:
Pattie Maes and Pranav Mistry demo SixthSense:
David Gallo shows underwater astonishments
Edith Widder: The weird, wonderful world of bioluminescence:
Keith Barry does brain magic:
William Kamkwamba on building a windmill:
Lennart Green does close-up card magic:
Amy Purdy: Living beyond limits:
Anna Deavere Smith: Four American characters:
Bono’s call to action for Africa:
Caleb Chung plays with Pleo:
Chris Abani muses on humanity:
David Perry: Are games better than life?:
Handspring Puppet Co.: The genius puppetry behind War Horse:
J.J. Abrams’ mystery box:
Jim Toomey: Learning from Sherman the shark:
Julia Bacha: Pay attention to nonviolence
Jane Goodall on what separates us from the apes:
Paul Nicklen: Tales of ice-bound wonderlands:
Louie Schwartzberg: The hidden beauty of pollination:
Adora Svitak: What adults can learn from kids:
Joel Burns tells gay teens “it gets better”:
Δευτέρα 3 Σεπτεμβρίου 2012
Ελληνική Οδύσσεια: Τα ελληνικά νησιά / Greek Odyssey: the greek islands
Η Joanna Lumley εξερευνά το θαλασσινό παράδεισό μας!!!
Δραστηριότητες και μαστοριά: Για την επιστροφή στο σχολείο
πηγή: http://www.enchantedlearning.com/
Αυτά τα μαστορέματα κι οι δραστηριότητες για την επιστροφή στο σχολείο είναι απλές να τις κάνουμε και είναι μεγάλη η δυναμική τους ως παγοθραυστικά για την έναρξη του σχολικού έτους. Βοηθούν τους μαθητές και το δάσκαλο να γνωρίσουν ο ένας τον άλλο. Επίσης, μπορούν να βοηθήσουν τους μαθητές να βρουν αυτούς τους συμμαθητές στην τάξη που μοιράζονται παρόμοια ενδιαφέροντα, βοηθώντας τους να κάνουν φίλους.
Back-to-σχολείο Δραστηριότητες: EnchantedLearning.co
Επιστροφή στο Σχολείο σελιδοδείκτες (με χρώμα)
Αυτά τα μαστορέματα κι οι δραστηριότητες για την επιστροφή στο σχολείο είναι απλές να τις κάνουμε και είναι μεγάλη η δυναμική τους ως παγοθραυστικά για την έναρξη του σχολικού έτους. Βοηθούν τους μαθητές και το δάσκαλο να γνωρίσουν ο ένας τον άλλο. Επίσης, μπορούν να βοηθήσουν τους μαθητές να βρουν αυτούς τους συμμαθητές στην τάξη που μοιράζονται παρόμοια ενδιαφέροντα, βοηθώντας τους να κάνουν φίλους.
Back-to-σχολείο Δραστηριότητες: EnchantedLearning.co
Επιστροφή στο Σχολείο σελιδοδείκτες (με χρώμα)
Back-to-school
Δραστηριότητες Οι δραστηριότητες αυτές έχουν ως στόχο ο δάσκαλος να γνωρίσει οι μαθητές και να αφήσετε τους μαθητές να γνωρίσουν ο ένας τον άλλον |
Ιδέες πίνακας
ανακοινώσεων Οι πίνακες ανακοινώσεων είναι ελκυστικοί και η συμμετοχή όλων των μαθητών στη δραστηριότητα είναι εύκολη. |
Le Miroir (short film) by Ramon & Pedro
Κυριακή 2 Σεπτεμβρίου 2012
Πορτραίτα τάξεων από όλο τον κόσμο / "Portraits of Classrooms Around the World" του Julian Germain
Πορτραίτα τάξεων και ... καλή μας σχολική χρονιά!!!
Από το άλμπουμ του "Portraits of Classrooms Around the World" του Julian Germain
Train of Thought (animation video)
Μια ταινία μικρού μήκους σε χαρτί από τους Bridle Leo & Ben Thomas.
Το "Τρένο της Σκέψης" έγινε ταινία ως την αποφοίτησή μας από το Ινστιτούτο Τεχνών στο Bournemouth. Παρά το γεγονός ότι χρησιμοποιείται λογισμικό ψηφιακής σύνθεσης, όλα τα κινούμενα σχέδια και τα μοντέλα έγιναν με το χέρι, όχι με CGI. Η ταινία πήρε περίπου 9 μήνες για να ολοκληρωθεί. Η μουσική είναι από το Κουαρτέτο Portico και ο ηχητικός σχεδιασμός από τον Andrew South. Aριστούργημα!!!
«Ταξίδι στη Σελήνη», η πρώτη ταινία επιστημονικής φαντασίας
πηγή: www.tvxs.gr
Η εικόνα του προσώπου του φεγγαριού, όταν στο μάτι του έχει σφηνωθεί το διαστημόπλοιο των ανήσυχων αστρονόμων θεωρείται κλασική και έχει τυπωθεί από μπλουζάκια μέχρι και σε σερβίτσια γεύματος. Σεναριογράφος, σκηνοθέτης και παραγωγός της ταινίας ήταν ο Γάλλος Georges Méliès, ένας πρωτοπόρος στις τεχνικές και αφηγηματικές εξελίξεις του πρώιμου κινηματογράφου, ο οποίος πριν ασχοληθεί με τον κινηματογράφο δούλευε σαν μάγος σε γαλλικό θέατρο. Λόγω του ιδιαίτερου αγγίγματός του και των πολλών ανακαλύψεων που έκανε στις τεχνικές των ειδικών εφέ κ.α. κατέληξε να τον αποκαλούν «Σινεμάγο».Την 1η του Σεπτέμβρη 1902, έκανε πρεμιέρα στη Γαλλία η ταινία «Le Voyage dans la Lune» του Georges Méliès. Εμπνευσμένη από το έργο του Ιουλίου Βερν «Από τη Γη στη Σελήνη», θεωρείται η πρώτη ταινία επιστημονικής φαντασίας που δημιουργήθηκε ποτέ.
Σε μια σύναξη αστρονόμων, προτείνεται η πραγματοποίηση ενός ταξιδιού στη Σελήνη. Μετά από διαφωνίες, εν τέλει οι παρευρισκόμενοι συναινούν και αρχίζουν να φτιάχνουν το διαστημόπλοιο τους και, με τη βοήθεια ενός τεράστιου κανονιού, εκτοξεύονται στο διάστημα.
Η ταινία κόστισε 10.000 φράγκα, ποσό σημαντικό για την αρχή του 20ου αιώνα. Από την παρουσίαση του έργου του στην Αμερική, ο Méliès δεν κέρδισε τίποτα. Είναι αξιοσημείωτο ότι η ταινία του Méliès έπεσε θύμα πειρατείας από τον γνωστό εφευρέτη Thomas Edison, ο οποίος έκανε αντίγραφα κόπιες και τη διένειμε σε όλες τις ΗΠΑ, αποκομίζοντας ο ίδιος τα κέρδη.
Το 1913 ο Georges Méliès κήρυξε πτώχευση και έγινε πωλητής παιχνιδιών. Ο θρύλος μάλιστα λέει ότι τις ταινίες του τις κατάσχεσε ο γαλλικός στρατός και τις έλιωσε για να φτιάξει τακούνια για τα άρβυλα του. Εν τέλει η Ακαδημία των Τεχνών της Γαλλίας αναγνώρισε το έργο του και του προσέφερε στέγη και τη δυνατότητα να εμφανίζεται στη σκηνή μέχρι το θάνατό του το 1938, σε ηλικία 76 ετών.
Augmented (hyper)Reality: Domestic Robocop
Μια ταινία που είχε παραχθεί για το τελικό Masters μου στην Αρχιτεκτονική, μέρος ενός μεγαλύτερου έργου σχετικά με τις κοινωνικές συνέπειες και την αρχιτεκτονική των νέων μέσων και της επαυξημένης πραγματικότητας. Κλικάρετε εδώ για να δείτε το φιλμ
Μάρκος Μέσκος: Ένας κρυφός ποιητής της Θεσσαλονίκης. Συνέντευξη
πηγή: www.lifo.gr
Είναι ένας από τους σημαντικότερους λογοτέχνες της δεύτερης μεταπολεμικής γενιάς. Ο βραβευμένος ποιητής (που ζει μόνιμα στη Θεσσαλονίκη από το 1981) μας μίλησε για την τέχνη, τον θάνατο και τα τοπία της ζωής του.
Είναι ένας από τους σημαντικότερους λογοτέχνες της δεύτερης μεταπολεμικής γενιάς. Ο βραβευμένος ποιητής (που ζει μόνιμα στη Θεσσαλονίκη από το 1981) μας μίλησε για την τέχνη, τον θάνατο και τα τοπία της ζωής του.
Κύριε Μέσκο, είδατε την Ψυχή Βαθιά του Παντελή Βούλγαρη;
Την είδα.
Πώς σας φάνηκε; Σας ρωτώ όχι μόνο επειδή ο εμφύλιος απασχολεί και το δικό σας έργο, αλλά και επειδή στην αρχή και στο τέλος της ταινίας παρατίθενται δικοί σας στίχοι («Σε ποιον θάνατο πήγες. Περνούσε αεράκι από εκεί;» - «Στοχάσου: Πόσο κράτησε το Θαύμα˙ πόσον η κακιά Στιγμή!»).
Το φιλμ κάνει μια απόπειρα αναφοράς στον εμφύλιο - πρόκειται για μια σημαντική προσπάθεια αυτογνωσίας. Ο Παντελής Βούλγαρης έβαλε αυτό τον πόλεμο στο προσκήνιο πάλι. Δεν νομίζω ότι φιλοδοξούσε να κάνει λεπτομερή καταγραφή της ιστορίας, μιλάμε για μια δειγματοληψία του εμφυλίου. Αυτό που ήθελε να κάνει το κατάφερε. Κάποια πλάνα δεν με βρίσκουν σύμφωνο, υπάρχουν ιστορίες που έχουν βιωθεί από εμένα διαφορετικά - δεν μπορώ να μην τονίσω όμως την καλή του προαίρεση (με τη συμπαράσταση της γυναίκας του της Ιωάννας Καρυστιάνη). Είναι ένα κέρδος τελικά, και πρέπει να ξαναδούμε τα πράγματα απ' την αρχή - και σε βάθος.
Εσείς πάντως στο έργο σας δεν προσπαθείτε να είστε αμερόληπτος ή ουδέτερος με τον εμφύλιο...
Δεν βάζω στο ίδιο τσουβάλι τις δυο παρατάξεις. Δεν το έχω κάνει αυτό... Μεροληπτώ υπέρ του ηττημένου. Αλλά ξέρω ότι έγιναν σπουδαία πράγματα ανθρώπινης συνείδησης και τρυφερότητας και από την άλλη πλευρά. Δεν χαρακτήριζαν όμως την εξουσία αυτής της παράταξης, χαρακτήριζαν περιπτώσεις...
Γεννηθήκατε στην Έδεσσα και ζήσατε εκεί για πολλά χρόνια. Μετά η «εσωτερική μετανάστευση» σάς πήγε στην Αθήνα και δουλέψατε σε διαφημιστικά γραφεία.
Ήταν θέμα επιβίωσης. Δεν εισχώρησε η τέχνη μου εκεί, δεν ήθελα να αλλοτριωθώ. Απέρριψα μάλιστα και προτάσεις για να γίνω μέτοχος σε διαφημιστικές εταιρείες. «Ευχαριστώ», τους είπα, «θέλω απλώς να πληρώνομαι καλά. Τον υπόλοιπο χρόνο τον θέλω για αλλού, βγάζοντας την επαγγελματική σκόνη από πάνω μου». Έτσι κι αλλιώς, στη διαφήμιση με έστρεψε ένας καλός μου φίλος. Εγώ στην αρχή ήθελα να γίνω δάσκαλος - ο πατέρας μου δεν με άφησε. Ήθελα επίσης να γίνω αρχιτέκτονας, πάλι ο πατέρας μου δεν με άφησε. Πήρα κι εγώ τα μπογαλάκια μου κι έφυγα και προσπάθησα να χτίσω τη ζωή μου απ' την αρχή.
Ο πατέρας σας δεν σας άφησε να γίνετε δάσκαλος και αρχιτέκτονας...
Ήθελε να γίνω έμπορος, να ακολουθήσω το δικό του παράδειγμα. Αν ήταν δυνατόν. Μπορούσα να γίνω ποτέ έμπορος εγώ; Δεν είχα ποτέ καμία σχέση με το χρήμα!
Σας άφησε όμως να γίνετε ποιητής!
Δεν το ήξερε. Νομίζω ότι και μέχρι το τέλος της ζωής του δεν γνώριζε τι σημαίνουν όλα αυτά... Οι δικοί μου (με την εξαίρεση της μεγάλης μου αδερφής) δεν έμαθαν τι σημαίνει ποίηση, ποιο είναι το βαθύτερο μεράκι μου, το βαθύτερο μυστικό μου. Αλλά κι εγώ δεν επιδίωξα να γίνω φανερά γνωστός. Όχι μόνο στους δικούς μου - πολλές φορές άνθρωποι με ρωτούσαν τι σχέση έχω με τον Μάρκο Μέσκο τον ποιητή και έλεγα: «Είναι ξάδερφός μου, ο συνονόματος ξάδερφός μου». Δεν μπορώ να πω εγώ για τον εαυτό μου «εγώ είμαι ποιητής», είναι μεγάλη κουβέντα. Δεν προσήλθα στο ιερό της ποίησης για να αναγνωριστώ - ήταν ανάγκη ψυχής.
Δεν σας ενδιαφέρει η υστεροφημία;
Όχι, και δεν πιστεύω και στη μεταφυσική... Τώρα, αν αφήσουμε κάποια ίχνη καλώς, διαφορετικά...
Η ποίηση, κατά τη γνώμη σας, πρέπει να είναι χρήσιμη ή όμορφη; Γίνεται να είναι και τα δύο;
Αρκετά κείμενα από το τελευταίο μου βιβλίο (Στον Ενικό και Πληθυντικό ψίθυρο) αναφέρονται σ' αυτό ακριβώς το ερώτημα. Η ποίηση υπάρχει σαν ένας κρυμμένος θησαυρός στα αισθήματα των ανθρώπων. Είναι μια κρυμμένη ομορφιά, η οποία -σαν ένα τεράστιο μυστικό- καταφέρνει και εκμαιεύεται από κάποιους γραφιάδες, ποιητές. Εγώ πιστεύω ακράδαντα ότι η ποίηση είναι ένα από τα ουσιαστικά μεγέθη που προσδιορίζουν και τη ζωή και την έκφραση των όντων επί του πλανήτη Γη. Και, επιμένω να ισχυρίζομαι ότι, αν ο πλανήτης Γη μαυρίσει τελείως από τους επιχειρηματίες, από την αγορά, από όλα τα κακώς κείμενα, η ανθρώπινη φύση θα μεταναστεύσει σε άλλους πλανήτες - κάποτε. Και εκεί θα βρει τις καινούργιες αγκαλιές της, τις καινούργιες φωλιές της. Και εκεί θα εκφραστεί.
Αυτό το εννοείτε μόνο κυριολεκτικά ή και μεταφορικά;
Κυριολεκτικά. Το λέω και σ' αυτούς που υποστηρίζουν ότι έρχεται το τέλος της ιστορίας, το τέλος της ποίησης... Δεν είναι έτσι, κατά την ταπεινή μου γνώμη. Δεν τελειώνουν τα πράγματα, όσο υπάρχει ζωή θα υπάρχουν και η ομορφιά και η ποίηση και οι αναζητήσεις που ολοκληρώνουν τα όντα της Γης.
Ξέρω πως ζωγραφίζετε. Οι πίνακές σας συμπληρώνουν το ποιητικό σας έργο ή μήπως είναι το αντίβαρο σ' αυτό;
Δεν συμπληρώνουν οι πίνακες την ποίησή μου, είναι ένα υστερόγραφο σε χαρτιά, στα «αθώα λευκά χαρτιά» του Καρυωτάκη. Μόνο που εδώ έχουνε και χρώματα... Είναι μια αποφόρτιση. Όταν είμαι κουρασμένος και θέλω να ηρεμήσω, πιάνω τα χαρτιά και τα πινέλα και προσπαθώ να μπογιατίσω - ζωγράφος δεν δηλώνω. Ζωγραφίζω για μένα κυρίως, και για κάποιους φίλους.
Και, κυρίως, τοπία που έχετε δει;
Ναι. Ξέρω πολύ καλά αυτή την αναπνοή που βγάζουν πολλές φορές η βροχή, και το χιόνι, και η ομίχλη και η λιακάδα. Όλα τα τοπία, όμως, κρύβουν από πίσω τους μια ανάγκη - την ανάγκη να φανερώσουν (ή να κρύψουν) μια σκέψη, έναν συλλογισμό, ένα πρόβλημα.
Αναρωτιέμαι τι σας κράτησε -και κυρίως τι σας κρατάει ακόμα- εδώ, στη Θεσσαλονίκη...
Έφυγαν τα χρόνια καλέ μου φίλε, λιγοστεύει η ζωή μας... Το κονάκι το δικό μου είναι κάπου στην Άνω Τούμπα, οι φίλοι είναι εδώ και είμαι και κοντά στα δικά μου λημέρια, στο Βέρμιο, στο Καϊμακτσαλάν, στην Έδεσσα...
Είναι, τελικά, μια πόλη που εμπνέει ή μια πόλη που σκοτώνει την έμπνευση;
Η Θεσσαλονίκη είναι ένα τεράστιο εργαστήρι τέχνης. Είναι όμως κάπως υπόγειο όλο αυτό. Αυτά που φαίνονται στην επιφάνεια είναι τα διάφορα εξουσιαστικά κέντρα και οι διάφοροι πνευματικοί τρομοκράτες (ας μην τους ονομάσω τώρα). Η πόλη, όμως, είναι ιδεώδης τόπος για δημιουργία, για τέχνη. Ακόμα και τώρα. Πολλοί λένε ότι οι ποιητές και οι λογοτέχνες της πόλης μας τελείωσαν. Δεν είναι έτσι - η ζωή έρχεται πάντα και προσκομίζει νεότερους. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν αρνητικά στην πνευματική ζωή της πόλης - δείτε τη δημοσιογραφική λογοτεχνία, όλο αυτό το δήθεν..
Και η καθημερινότητα; Η ποιότητα ζωής;
Η καθημερινότητα καθορίζεται από τους ανθρώπους με τους οποίους συναλλάσσεσαι. Όπως παντού, κι εδώ το σημαντικό είναι ο άνθρωπος - και οι επιλογές του.
Ισχύει δηλαδή αυτό που έγραψε ο Καβάφης για την πόλη που μας ακολουθεί, που είναι μέσα μας;
Ισχύει, βεβαίως ισχύει. Θα πρέπει ο άνθρωπος να αντέχει τη σιωπή του. Αν την αντέχει, θα είναι παντού καλά.
Πώς σας φάνηκε; Σας ρωτώ όχι μόνο επειδή ο εμφύλιος απασχολεί και το δικό σας έργο, αλλά και επειδή στην αρχή και στο τέλος της ταινίας παρατίθενται δικοί σας στίχοι («Σε ποιον θάνατο πήγες. Περνούσε αεράκι από εκεί;» - «Στοχάσου: Πόσο κράτησε το Θαύμα˙ πόσον η κακιά Στιγμή!»).
Το φιλμ κάνει μια απόπειρα αναφοράς στον εμφύλιο - πρόκειται για μια σημαντική προσπάθεια αυτογνωσίας. Ο Παντελής Βούλγαρης έβαλε αυτό τον πόλεμο στο προσκήνιο πάλι. Δεν νομίζω ότι φιλοδοξούσε να κάνει λεπτομερή καταγραφή της ιστορίας, μιλάμε για μια δειγματοληψία του εμφυλίου. Αυτό που ήθελε να κάνει το κατάφερε. Κάποια πλάνα δεν με βρίσκουν σύμφωνο, υπάρχουν ιστορίες που έχουν βιωθεί από εμένα διαφορετικά - δεν μπορώ να μην τονίσω όμως την καλή του προαίρεση (με τη συμπαράσταση της γυναίκας του της Ιωάννας Καρυστιάνη). Είναι ένα κέρδος τελικά, και πρέπει να ξαναδούμε τα πράγματα απ' την αρχή - και σε βάθος.
Εσείς πάντως στο έργο σας δεν προσπαθείτε να είστε αμερόληπτος ή ουδέτερος με τον εμφύλιο...
Δεν βάζω στο ίδιο τσουβάλι τις δυο παρατάξεις. Δεν το έχω κάνει αυτό... Μεροληπτώ υπέρ του ηττημένου. Αλλά ξέρω ότι έγιναν σπουδαία πράγματα ανθρώπινης συνείδησης και τρυφερότητας και από την άλλη πλευρά. Δεν χαρακτήριζαν όμως την εξουσία αυτής της παράταξης, χαρακτήριζαν περιπτώσεις...
Γεννηθήκατε στην Έδεσσα και ζήσατε εκεί για πολλά χρόνια. Μετά η «εσωτερική μετανάστευση» σάς πήγε στην Αθήνα και δουλέψατε σε διαφημιστικά γραφεία.
Ήταν θέμα επιβίωσης. Δεν εισχώρησε η τέχνη μου εκεί, δεν ήθελα να αλλοτριωθώ. Απέρριψα μάλιστα και προτάσεις για να γίνω μέτοχος σε διαφημιστικές εταιρείες. «Ευχαριστώ», τους είπα, «θέλω απλώς να πληρώνομαι καλά. Τον υπόλοιπο χρόνο τον θέλω για αλλού, βγάζοντας την επαγγελματική σκόνη από πάνω μου». Έτσι κι αλλιώς, στη διαφήμιση με έστρεψε ένας καλός μου φίλος. Εγώ στην αρχή ήθελα να γίνω δάσκαλος - ο πατέρας μου δεν με άφησε. Ήθελα επίσης να γίνω αρχιτέκτονας, πάλι ο πατέρας μου δεν με άφησε. Πήρα κι εγώ τα μπογαλάκια μου κι έφυγα και προσπάθησα να χτίσω τη ζωή μου απ' την αρχή.
Ο πατέρας σας δεν σας άφησε να γίνετε δάσκαλος και αρχιτέκτονας...
Ήθελε να γίνω έμπορος, να ακολουθήσω το δικό του παράδειγμα. Αν ήταν δυνατόν. Μπορούσα να γίνω ποτέ έμπορος εγώ; Δεν είχα ποτέ καμία σχέση με το χρήμα!
Σας άφησε όμως να γίνετε ποιητής!
Δεν το ήξερε. Νομίζω ότι και μέχρι το τέλος της ζωής του δεν γνώριζε τι σημαίνουν όλα αυτά... Οι δικοί μου (με την εξαίρεση της μεγάλης μου αδερφής) δεν έμαθαν τι σημαίνει ποίηση, ποιο είναι το βαθύτερο μεράκι μου, το βαθύτερο μυστικό μου. Αλλά κι εγώ δεν επιδίωξα να γίνω φανερά γνωστός. Όχι μόνο στους δικούς μου - πολλές φορές άνθρωποι με ρωτούσαν τι σχέση έχω με τον Μάρκο Μέσκο τον ποιητή και έλεγα: «Είναι ξάδερφός μου, ο συνονόματος ξάδερφός μου». Δεν μπορώ να πω εγώ για τον εαυτό μου «εγώ είμαι ποιητής», είναι μεγάλη κουβέντα. Δεν προσήλθα στο ιερό της ποίησης για να αναγνωριστώ - ήταν ανάγκη ψυχής.
Δεν σας ενδιαφέρει η υστεροφημία;
Όχι, και δεν πιστεύω και στη μεταφυσική... Τώρα, αν αφήσουμε κάποια ίχνη καλώς, διαφορετικά...
Η ποίηση, κατά τη γνώμη σας, πρέπει να είναι χρήσιμη ή όμορφη; Γίνεται να είναι και τα δύο;
Αρκετά κείμενα από το τελευταίο μου βιβλίο (Στον Ενικό και Πληθυντικό ψίθυρο) αναφέρονται σ' αυτό ακριβώς το ερώτημα. Η ποίηση υπάρχει σαν ένας κρυμμένος θησαυρός στα αισθήματα των ανθρώπων. Είναι μια κρυμμένη ομορφιά, η οποία -σαν ένα τεράστιο μυστικό- καταφέρνει και εκμαιεύεται από κάποιους γραφιάδες, ποιητές. Εγώ πιστεύω ακράδαντα ότι η ποίηση είναι ένα από τα ουσιαστικά μεγέθη που προσδιορίζουν και τη ζωή και την έκφραση των όντων επί του πλανήτη Γη. Και, επιμένω να ισχυρίζομαι ότι, αν ο πλανήτης Γη μαυρίσει τελείως από τους επιχειρηματίες, από την αγορά, από όλα τα κακώς κείμενα, η ανθρώπινη φύση θα μεταναστεύσει σε άλλους πλανήτες - κάποτε. Και εκεί θα βρει τις καινούργιες αγκαλιές της, τις καινούργιες φωλιές της. Και εκεί θα εκφραστεί.
Αυτό το εννοείτε μόνο κυριολεκτικά ή και μεταφορικά;
Κυριολεκτικά. Το λέω και σ' αυτούς που υποστηρίζουν ότι έρχεται το τέλος της ιστορίας, το τέλος της ποίησης... Δεν είναι έτσι, κατά την ταπεινή μου γνώμη. Δεν τελειώνουν τα πράγματα, όσο υπάρχει ζωή θα υπάρχουν και η ομορφιά και η ποίηση και οι αναζητήσεις που ολοκληρώνουν τα όντα της Γης.
Ξέρω πως ζωγραφίζετε. Οι πίνακές σας συμπληρώνουν το ποιητικό σας έργο ή μήπως είναι το αντίβαρο σ' αυτό;
Δεν συμπληρώνουν οι πίνακες την ποίησή μου, είναι ένα υστερόγραφο σε χαρτιά, στα «αθώα λευκά χαρτιά» του Καρυωτάκη. Μόνο που εδώ έχουνε και χρώματα... Είναι μια αποφόρτιση. Όταν είμαι κουρασμένος και θέλω να ηρεμήσω, πιάνω τα χαρτιά και τα πινέλα και προσπαθώ να μπογιατίσω - ζωγράφος δεν δηλώνω. Ζωγραφίζω για μένα κυρίως, και για κάποιους φίλους.
Και, κυρίως, τοπία που έχετε δει;
Ναι. Ξέρω πολύ καλά αυτή την αναπνοή που βγάζουν πολλές φορές η βροχή, και το χιόνι, και η ομίχλη και η λιακάδα. Όλα τα τοπία, όμως, κρύβουν από πίσω τους μια ανάγκη - την ανάγκη να φανερώσουν (ή να κρύψουν) μια σκέψη, έναν συλλογισμό, ένα πρόβλημα.
Αναρωτιέμαι τι σας κράτησε -και κυρίως τι σας κρατάει ακόμα- εδώ, στη Θεσσαλονίκη...
Έφυγαν τα χρόνια καλέ μου φίλε, λιγοστεύει η ζωή μας... Το κονάκι το δικό μου είναι κάπου στην Άνω Τούμπα, οι φίλοι είναι εδώ και είμαι και κοντά στα δικά μου λημέρια, στο Βέρμιο, στο Καϊμακτσαλάν, στην Έδεσσα...
Είναι, τελικά, μια πόλη που εμπνέει ή μια πόλη που σκοτώνει την έμπνευση;
Η Θεσσαλονίκη είναι ένα τεράστιο εργαστήρι τέχνης. Είναι όμως κάπως υπόγειο όλο αυτό. Αυτά που φαίνονται στην επιφάνεια είναι τα διάφορα εξουσιαστικά κέντρα και οι διάφοροι πνευματικοί τρομοκράτες (ας μην τους ονομάσω τώρα). Η πόλη, όμως, είναι ιδεώδης τόπος για δημιουργία, για τέχνη. Ακόμα και τώρα. Πολλοί λένε ότι οι ποιητές και οι λογοτέχνες της πόλης μας τελείωσαν. Δεν είναι έτσι - η ζωή έρχεται πάντα και προσκομίζει νεότερους. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν αρνητικά στην πνευματική ζωή της πόλης - δείτε τη δημοσιογραφική λογοτεχνία, όλο αυτό το δήθεν..
Και η καθημερινότητα; Η ποιότητα ζωής;
Η καθημερινότητα καθορίζεται από τους ανθρώπους με τους οποίους συναλλάσσεσαι. Όπως παντού, κι εδώ το σημαντικό είναι ο άνθρωπος - και οι επιλογές του.
Ισχύει δηλαδή αυτό που έγραψε ο Καβάφης για την πόλη που μας ακολουθεί, που είναι μέσα μας;
Ισχύει, βεβαίως ισχύει. Θα πρέπει ο άνθρωπος να αντέχει τη σιωπή του. Αν την αντέχει, θα είναι παντού καλά.
Σάββατο 1 Σεπτεμβρίου 2012
frieze magazine: Ένα ενδιαφέρον περιοδικό για την τέχνη και την πολιτική
πηγή: www.frieze.com
Ο Frieze Foundation είναι ένας μη-κερδοσκοπικός οργανισμός που ιδρύθηκε το 2003 ως spin-off του περιοδικού. Χρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για την Τέχνη, υποστηρίζει τη σύγχρονη τέχνη και είναι υπεύθυνος για το πρόγραμμα, την εκπαίδευση, τις συνομιλίες, τις ταινίες και τη μουσική. Το 2003 δημιούργησε μια σειρά από αφίσες που έχουν τεθεί σε αχρησιμοποίητο χώρο στο Μετρό του Λονδίνου.
Issue 149 Τεύχος 149
The September issue: Art as Activism Το τεύχος Σεπτεμβρίου: Η Τέχνη ως ΑκτιβισμόςΟ ρόλος της Δημιουργικότητας στην Λειτουργία των Ομάδων
πηγή:www.scoop.it/t/scooping-in-greekΚατά γενική χρήση του όρου, η δημιουργικότητα είναι συνυφασμένη με το ταλέντο, την πρωτοτυπία τον όχι ιδιαίτερα συνηθισμένο συνδυασμό ιδεών. Αλλά αφού η προσέγγισή μας στη δημιουργικότητα αναφέρεται στη λήψη ...
Νίκος Καββαδίας, Παραλληλισμοί
Τρία πράγματα στον κόσμο αυτό, πολύ να μοιάζουν είδα.
Τα ολόλευκα μα πένθιμα σχολεία των Δυτικών,
των φορτηγών οι βρώμικες σκοτεινιασμένες πλώρες
και οι κατοικίες των κοινών, χαμένων γυναικών.
Έχουνε μια παράξενη συγγένεια και τα τρία
παρ' όλη τη μεγάλη τους στο βάθος διαφορά,
μα μεταξύ τους μοιάζουνε πολύ, γιατί τους λείπει
η κίνηση, η άνεση του χώρου και η χαρά.
Από τη συλλογή Μαραμπού(1933)
Παιδική Κακοποίηση: To ξύλο ...δεν βγήκε από τον παράδεισο
«Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι εφόσον δεν περνάς την κόκκινη γραμμή που χωρίζει την παιδική κακοποίηση από την σωματική τιμωρία, δεν υπάρχουν αρνητικές μακροπρόθεσμες παρενέργειες για το παιδί», σύμφωνα με την Δρ Αφιφι.
Σχεδόν όμως τα μισά παιδιά έχουν χτυπηθεί ως τιμωρία, και αυτό έκανε την ερευνήτρια και τους συνεργάτες της να μελετήσουν εντονότερες μορφές τιμωρίας, όπως το ξύλο και το σπρώξιμο.
Μελέτησαν λοιπόν στοιχεία που είχαν συλλεχθεί στις ΗΠΑ από συνεντεύξεις που έγιναν το 2004 και το 2005 σε δείγμα 35.000 ενηλίκων.
Οι ερευνητές ρώτησαν τους συμμετέχοντες πόσο συχνά είχαν τιμωρηθεί σωματικά ως παιδιά, αν είχαν άλλα οικογενειακά προβλήματα (γονείς που έκαναν χρήση ναρκωτικών ή είχαν μπει φυλακή) και για τυχόν συμπτώματα ψυχικών διαταραχών, στο παρόν και το παρελθόν.
Στη μελέτη δεν συμπεριλήφθηκαν άτομα που ανέφεραν σωματική, σεξουαλική ή συναισθηματική κακοποίηση από μέλη των οικογενειών τους, ώστε να μπορέσουν να επικεντρωθούν μόνο στις επιπτώσεις της τιμωρίας που δεν ξεπερνούσε την κακομεταχείριση.
Διαπίστωσαν ότι το 6% των ατόμων είχε τιμωρηθεί πέραν του ξύλου «μερικές φορές», «σχετικά συχνά» ή «πολύ συχνά» και τα άτομα με ιστορικό έντονης σωματικής τιμωρίας ήταν πιθανότερο να έχουν διαταραχές διάθεσης και προσωπικότητας ή κατάχρησης αλκοόλ και ουσιών.
Μάλιστα οι συσχετισμοί ίσχυαν ακόμη και όταν οι ερευνητές συνεκτίμησαν τα οικογενειακά προβλήματα (ιστορικό ψυχικών νοσημάτων των γονέων), το εισόδημα, το μορφωτικό επίπεδο και την φυλετική καταγωγή.
Η έρευνα καταλήγει λοιπόν στο συμπέρασμα ότι η σωματική τιμωρία μπορεί να συντελέσει σε χρόνιο στρες στα παιδιά, αυξάνοντας τις πιθανότητες εκδήλωσης κατάθλιψης και άγχους μετέπειτα.
Μαθηματικά Παιχνίδια για όλες τις ηλικίες και τα επίπεδα
A+ Click is a free site full of online mathematics games for students at all
grade levels. You can find games on A+ Click by selecting a grade level then
selecting a topic. Alternatively, you select just a topic or just a grade level
and browse through all of the games. Students do not need to register in order
to play the games.
Οι γήινες αποχρώσεις του Κρόνου
πηγή: www.tovima.gr
Φωτογραφίες σε φυσικά χρώματα δημοσιεύτηκαν από τη NASA
Ο Τιτάνας περνάει από τον Κρόνο σε ένα από τα «ενσταντανέ» του Cassini που δόθηκαν στη δημοσιότητα σε φυσικά χρώματα από τη NASA (Πηγή NASA/JPL-Caltech/SSI)
Ουάσινγκτον
Ο Τιτάνας «παγιδευμένος» στο δαχτυλίδι του Κρόνου (Πηγγή NASA/JPL-Caltech/SSI)
Μετά τη σειρά των εκπληκτικών ασπρόμαυρων εικόνων του Κρόνου από το διαστημικό σκάφος Cassini η NASA δίνει στη δημοσιότητα μια ακόμη πιο εντυπωσιακή εκδοχή των φωτογραφιών, τη φορά αυτή σε φυσικά χρώματα. Πέραν της γοητείας τους, η μεγάλη ευκρίνειά τους αποκαλύπτει στους επιστήμονες άγνωστες ως τώρα πτυχές του πιο «γήινου» πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος και του μεγαλύτερου δορυφόρου του, του Τιτάνα.
Εκτός από τις μεταβολές στους τόνους των αποχρώσεων στο νότιο και στο βόρειο ημισφαίριο του Κρόνου που απεικονίζουν την εναλλαγή των εποχών, το ενδιαφέρον των ειδικών προσελκύει ο άρτι ανακαλυφθείς στρόβιλος στον νότιο πόλο του Τιτάνα, ο οποίος απεικονίζεται με τα πραγματικά του χρώματα. Ο Τιτάνας, ο οποίος είναι μεγαλύτερος σε μέγεθος από τον Ερμή, είναι ο μοναδικός δορυφόρος στο ηλιακό μας σύστημα που έχει ατμόσφαιρα – χρώματος πορτοκαλί – όπως επίσης και ο μόνος ο οποίος έχει ανακαλυφθεί ότι διαθέτει στην επιφάνειά του σταθερά σώματα υγρού στοιχείου – και συγκεκριμένα μια λίμνη από μεθάνιο – όπως η Γη.
Ο Τιτάνας «παγιδευμένος» στο δαχτυλίδι του Κρόνου (Πηγγή NASA/JPL-Caltech/SSI)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
