Μία παρέα εκπαιδευτικών που σμίξαμε στις Συκεές Θεσσαλονίκης με αφορμή το Μείζον Πρόγραμμα Επιμόρφωσης.
A group of teachers mingle at Sykees Thessaloniki on the occasion Major Training Program.
Συνειδητά άφησα να παρέλθει ένα σαρανταοκτάωρο, προκειμένου να μη γράψω εν θερμώ τις εντυπώσεις και τους συνειρμούς μου για τη θεατρική παράσταση της γιορτής της 25ης Μαρτίου των μαθητών της Έκτης Τάξης του σχολείου μου, υπό τη σκηνοθετική οδηγία και την εμψύχωση του καλού συνάδελφου και φίλου, του Γιώργου Ψάνη και την καταλυτική συνδρομή -όπως πάντα- της Μουσικού του σχολειού μας, της Βασιλικής Νικολάου.
Ο σημαντικότερος λόγος που για δεκαεπτά έτη (με εξαίρεση τα δυο "μαρασλειακά") εργάζομαι στο συγκεκριμένο σχολειό είναι η Συνεργατική Κουλτούρα του, που διαπερνά όλο τον εκπαιδευτικό οργανισμό και καθιστά την "Αγία Καθημερινότητά" μας σε αυτό βιώσιμη και ελκυστική! Πάντα πίστευα και πιστεύω ότι η ... Ευτυχία δεν είναι στόχος αλλά ένας διαρκής διάλογος με τη συγκεκριμένη "Αγία". Ήταν, λοιπόν, ίσως η πρώτη φορά που δεν συμμετείχα στη διοργάνωση μιας γιορτής, ούτε καν στα "κουμπιά" της κονσόλας ούτε στον ήχο, πουθενά, και θα βίωνα τη γιορτή "από κάτω", ως θεατής.
Ο Γιώργος είχε την ευρηματική ιδέα να "σπάσει" σε τρία θεματικά- χρονικά μέρη την παράσταση και να δουλέψει με καθένα από τα τμήματα χωριστά με τεχνικές θεατρικού παιχνιδιού, δραματοποίησης και αυτοσχεδιασμού. Με το πρώτο τμήμα, λοιπόν, δούλεψε την προεπαναστατική περίοδο, με το δεύτερο την περίοδο της επανάστασης, ενώ το τρίτο εργάστηκε για την Ελλάδα μετά το τέλος της Επανάστασης του '21. Δίχως να μοιράσει στα παιδιά ρόλους (!) μέσα απ' τη ζύμωση και την κουβέντα μαζί τους, με ερεθίσματα από το μάθημα της ιστορίας τους, έστησε τα τρία δρώμενα.
Έτσι το πρώτο τμήμα εστίασε την προσοχή του στην ανακάλυψη των Νέων Τόπων από τους Δυτικούς, στην Αναγέννηση, το Διαφωτισμό, την άνθιση στις Επιστήμες και τις Τέχνες (υπέροχη η σκηνή με τους Ιταλούς ζωγράφους, τη Μόνα Λίζα και την Αφροδίτη του Μποτιτσέλλι), την Αμερικανική, τη Γαλλική Επανάσταση και τον Νεοελληνικό Διαφωτισμό στην Ευρώπη, τη στιγμή που η "Ελλάδα ήταν κρυμμένη μέσα σ' ένα μαύρο σύννεφο και δε φαινόταν πουθενά στην υδρόγειο".
Το δεύτερο τμήμα έκανε focus στην έξοδο του Μεσολογγίου, την πυρπόληση της τουρκικής ναυαρχίδας από τον Κανάρη, τη "φαγωμάρα" πολιτικών - στρατιωτικών και την τελική ναυμαχία του Ναυαρίνου με τα κορίτσια-ναυάρχους να έχουν περικυκλώσει τον Ιμπραήμ και να του γνέφουν: "Good-bye Ιμπραήμ!"
Τέλος, το τρίτο τμήμα ξετύλιξε τον ιστορικό μίτο από τον Καποδίστρια, τον Όθωνα, τον αριστοτεχνικά δοσμένο προβληματισμό, ο οποίος διαχρονικά καλά κρατεί έως τις μέρες μας, "Ελλάδα: Ανατολή ή Δύση; Φράκο ή Φουστανέλα;" το Σύνταγμα της 3ης του Σεπτέμβρη, το στρατηγό Μακρυγιάννη, για να φθάσει στο Σήμερα με ένα ευφάνταστο ερώτημα-προβληματισμό κι όλους τους μαθητές της Έκτης να μας "αγκαλιάζουν" με το παρακάτω τραγούδι!
Θα βρεθούμε ξανά Μουσική: Νοτης Μαυρουδής Τραγουδάει η παιδική χορωδία του Δημήτρη Τυπάλδου
Οι "παροικούντες στην Ιερουσαλήμ" γνωρίζουμε καλά, ή τουλάχιστον οφείλαμε να γνωρίζουμε, ότι μόνο καθετί που βιώνεται με όλες τις αισθήσεις "γράφει" ανεξίτηλα στην καρδιά και το μυαλό των μαθητών μας και όχι μόνο... Με αυτό το σκεπτικό, φρονώ ότι οι μαθητές της Έκτης γεύτηκαν την ιστορία της τάξης τους με ένα μοναδικό τρόπο, θα κουβαλούν αυτό το φορτίο σαν ολόδική τους "α-λήθειά", συνάμα όμως δώρισαν ένα πολύτιμο πολιτιστικό αγαθό, μία στέρεα αισθητική πρόταση στους συμμαθητές τους, τους δασκάλους, τους γονείς, στην Πόλη τους! ...
Με τις σκέψεις ετούτες νιώθω περήφανος που ζω και εργάζομαι σε ένα δημόσιο σχολείο σαν κι αυτό και μοιράζομαι την καθημερινότητά μου με τέτοιους συναδέλφους!
Οι λαοί και οι πολιτισμοί τους στη διαχρονική εξέλιξή τους αντικατοπτρίζονται στην ιστορία της εκπαίδευσης. Το γραφικό ρίχνει μια ματιά στο πώς ξεκίνησε η επίσημη εκπαίδευση, τις αλλαγές στην πορεία, την τρέχουσα πραγματικότητα και τις προβλέψεις για τα επόμενα είκοσι χρόνια. Εσείς συμφωνείτε με αυτές τις προβλέψεις;
Για να καταλάβετε πού είμαστε στον τομέα της εκπαίδευσης και της EDTECH, είναι σημαντικό να κοιτάξετε πίσω στις εκπαιδευτικές ρίζες μας. Όπως έχουμε ψάξει για μερικές από τις πιο αξέχαστες στιγμές και ανακαλύψεις στην ιστορία της εκπαίδευσης, διαπιστώσαμε ότι υπάρχουν πολλά πράγματα που δεν έχουν αλλάξει εδώ και εκατοντάδες χρόνια! Τα εγχειρίδια φυσικής επινοήθηκαν από τους αρχαίους Έλληνες και στον Μεσαίωνα προέκυψε η μορφή της διδασκαλίας διαλέξεων.
Σήμερα, είμαστε ενθουσιασμένοι γιατί είμαστε μέρος μιας δραστήριας κοινότητας EDTECH, για τον εκσυγχρονισμό και τη βελτίωση της εκπαίδευσης.
Το National Geographic Education έχει αναπτύξει μία ωραία διαδραστική
δραστηριότητα για την εισαγωγή των μαθητών στην χρήση GIS και τους χάρτες για να
ερμηνεύουν τις πληροφορίες. Οι Χάρτες: Εργαλεία για την περιπέτεια ζητάν από τους μαθητές να ερμηνεύουν τα δεδομένα για την επίλυση προβλημάτων προκειμένου να βοηθήσουν τα ζώα. Στην πρώτη σελίδα των μαθητών η
δραστηριότητα ζητά να επιλέξουν ένα ζώο που θέλουν να βοηθήσουν. Οι επιλογές των μαθητών είναι
ελέφαντες, αετοί, φάλαινες, αρκούδες κοάλα, και panda. Μετά από την επιλογή των μαθητών βλέπουν ένα χάρτη που περιέχει τρία επίπεδα πληροφοριών.
Για τις ζωές των ζώων, για τους ανθρώπους που ζουν και για το πώς οι άνθρωποι απειλούν τον
πληθυσμό των ζώων. Μετά την εξέταση των δεδομένων οι μαθητές θα πρέπει να
αποφασίσουν τι μπορούν να κάνουν για να βοηθήσουν τα ζώα.
Το Ελληνικό Κέντρο της Διεθνούς Ένωσης ΚουκλοθεάτρουUNIMA και η «Τεχνόπολις» του Δήμου Αθηναίων συνδιοργανώνουν για δεύτερη χρονιά την Παγκόσμια Ημέρα Κουκλοθεάτρου το Σάββατο 23 και την Κυριακή 24 Μαρτίου 2013, από τις 11 το πρωί, στην «Τεχνόπολις». Πρόκειται για τη Μεγάλη Γιορτή, που οι κουκλοπαίκτες προσφέρουν από καρδιάς στις κούκλες και τους φίλους τους. Πάνω από 1000 λεπτά κουκλοθεάτρου για μικρούς και μεγάλους!!!
Το πρόγραμμα φέτος περιλαμβάνει: παραστάσεις μεγάλης διάρκειας σε δύο θεατρικές σκηνές, υπαίθριες παραστάσεις δρόμου, εργαστήρια για παιδιά (κατασκευή και εμψύχωση κούκλας) καθώς και υπαίθρια παιχνίδια, εργαστήριο κατασκευής και εμψύχωσης μεγάλης κούκλας για ενήλικες, εικαστικές παρεμβάσεις και δρώμενα, εκθέσεις, προβολές και μουσικές συναυλίες. Και συγκεκριμένα: Θα παρουσιαστούν οι Παραστάσεις Μεγάλης Διάρκειας. Σημειώστε ότι η είσοδος είναι ελεύθερη, αλλά για την είσοδο στις παραστάσεις θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας!
Το Κτίριο «Νέοι Φούρνοι» θα φιλοξενήσει τα Παιδικά Εργαστήρια κατασκευής και εμψύχωσης αλλά και τη Γραμματεία του διημέρου. Σημειώστε σε όλα τα παιδικά εργαστήρια θα υπάρχει δυνατότητα διερμηνείας στη νοηματική γλώσσα. Το Κτίριο «Παλιοί Φούρνοι» θα φιλοξενήσει την Έκθεση Θεατρικής Μάσκας. Η Κεντρική Αυλή θα γεμίσει με: Υπαίθριες Παραστάσεις Δρόμου, Κουκλοθεατρικά Παιχνίδια (κατασκευές οι οποίες δημιουργήθηκαν από θιάσους-μέλη της UNIMA Ελλάς), Δρώμενα, Μουσικές Συναυλίες, καθώς επίσης και την Παρουσίαση του Εργαστηρίου Κατασκευής και Εμψύχωσης Μεγάλης Κούκλας για Ενήλικες.
Στη Γραμματεία του διημέρου, μπορείτε να προμηθευτείτε αναλυτικό πρόγραμμα
Εικόνα από τη νέα παράσταση
«Η Ζωή του κυρίου Δεντρούλη» (Φωτογραφία: Eurokinissi )
(Παραγωγή: Softmachine, 2013)
H Δανάη Πασχαλίτσα και ο Λάμπης Πυγολαμπίδας σε ρόλο δημοσιογράφων-ερευνητών, αναλαμβάνουν να ταξιδέψουν τους μικρούς τους φίλους στον υπέροχο κόσμο του κυρίου Δεντρούλη και να εξηγήσουν γιατί τα δέντρα είναι τόσο σημαντικά για την ύπαρξη όλων μας. Με τρόπο απλό και διασκεδαστικό, που όμως δεν χάνει την επιστημονική του ορθότητα, περιγράφουν πώς τα δέντρα μεγαλώνουν, πώς τρέφονται και κυρίως πώς προσφέρουν το ααραίτητο για τη ζωή όλων μας οξυγόνο.
«Η Ζωή του κύριου Δεντρούλη», μια νέα παιδική παράσταση με εντυπωσιακά γραφικά θα αρχίσει να προβάλλεται στο Ψηφιακό Πλανητάριο του ιδρύματος Ευγενίδου από την Παρασκευή 22 Μαρτίου. Γιορτάζοντας την εαρινή ισημερία, καθώς και την παγκόσμια Ημέρα των Δασών, το Ψηφιακό Πλανητάριο προσκαλεί μικρούς και μεγάλους να παρακολουθήσουν πρώτοι την παράσταση σε ειδική πρεμιέρα την Πέμπτη 21 Μαρτίου. Ειδικότερα, θα πραγματοποιηθούν δύο παραστάσεις με ελεύθερη είσοδο, στις 19:30 και στις 20:30. Απαραίτητα είναι τα δελτία εισόδου, η διανομή των οποίων θα γίνει από το Ταμείο του πλανηταρίου, μετά τις 18:30 της ίδιας ημέρας. Τα γραφικά της παράστασης μετατρέπουν τον τεράστιο θόλο του Πλανηταρίου άλλοτε σε λιβάδι και άλλοτε σε κορμό δέντρου και επιτρέπουν στους θεατές να έχουν μία εκπαιδευτική γνωριμία με τη ζωή των δέντρων. Με τρόπο απλό και διασκεδαστικό η παράσταση περιγράφει πώς τα δέντρα μεγαλώνουν, πώς τρέφονται και κυρίως πώς προσφέρουν τα απαραίτητα συστατικά για τη ζωή όλων μας, το οξυγόνο και τη γλυκόζη. Το ταξίδι στην καρδιά των φυτών και των δέντρων έχει στόχο να κατανοήσει ο θεατής ότι όλοι μας αποτελούμε μία αλυσίδα και, κυρίως, ότι χωρίς τα φυτά η ζωή στη γη θα ήταν πολύ διαφορετική. Σκηνοθεσία στην ελληνική διασκευή έχει κάνει η Μαρία Ζερβού, ενώ, τις φωνές τους χαρίζουν στους ήρωες οι ηθοποιοί Γιώργος Πυρπασόπουλος, Σία Κοσκινά, Μίνα Αδαμάκη, Χρήστος Θάνος και Μάνος Καρατζογιάννης. Την επιστημονική επιμέλεια του κειμένου έχει κάνει η Κατερίνα Τσικαλάκη.
Γιατί, άραγε, πάντα μα πάντα, προστρέχουμε στην Ποίηση στις οριακές μας στιγμές και περιόδους.... Τι ελιξήριο ζωής αποτελούν οι δύο τελευταίοι στίχοι!!!
O καημός του θανάτου τόσο με πυρπόλησε, που η λάμψη μου επέστρεψε στον ήλιο.
Kείνος με πέμπει τώρα μέσα στην τέλεια σύνταξη της πέτρας και του αιθέρος,
Λοιπόν, αυτός που γύρευα, ε ί μ α ι.
Ω λινό καλοκαίρι, συνετό φθινόπωρο,
Xειμώνα ελάχιστε,
H ζωή καταβάλλει τον οβολό του φύλλου της ελιάς
Kαι στη νύχτα μέσα των αφρόνων μ' ένα μικρό τριζόνι κατακυρώνει πάλι το νόμιμο του Aνέλπιστου.
Για πρώτη φορά στην τηλεόραση πώς η γεωλογία, η γεωγραφία και το κλίμα είχαν μια πολύ ισχυρότερη επιρροή στην ανθρωπότητα σε σχέση με αυτή που τους είχε αναγνωριστεί μέχρι πρόσφατα! Με μια παθιασμένη αφήγηση, αλλά και μια εξαιρετική – υψηλής ευκρίνειας – καταγραφή σε κάμερα, η εκθαμβωτική αυτή σειρά καθηλώνει, συνδυάζοντας τις τολμηρές ιδέες με μια νέα επιστήμη, τον γεωντρετερμινισμό, προκειμένου να διαμορφώσει μια αρχική αυθεντική εκδοχή της ανθρώπινης ιστορίας... Το Ντοκιμαντέρ αποτελείται απο 5 επεισόδια Παραγωγής: BBC Διάρκεια: 50 min (το κάθε επεισόδιο) Υπότιτλοι: Ελληνικοί Ενσωματωμένοι Γλώσσα: Αγγλικά
Ένα παραστατικότατο infographic για την ασφάλεια στο διαδίκτυο και τον δικτυακό εκφοβισμό, το συμβολικό περιεχόμενο του οποίου θα επεξεργαστώ με τους μαθητές μου τις προσεχείς ημέρες.
Στη φωτογραφία, πολύ περισσότερο απ' ο'τι στον κινηματογράφο, υπάρχει ένα "εκτός πεδίου" που στοιχειώνει συχνά τη λήψη. Ειδικά στην περίπτωση της φωτογραφίας του Slava Veder, η υποδοχή που επεφύλαξε στον αντισυνταγματάρχη Robert L. Stirm η οικογενεία του ήταν στην πραγματικότητα αρκετά διαφορετική απ' αυτήν που φαίνεται στην εικόνα.. Επιστρέφοντας στην Αμερική μετά από πέντε χρονια αιχμαλωσίας στο Βόρειο Βιετνάμ -το βομβαρδιστικό του είχε καταρριφθεί πάνω από το Hanoi - ο Robert L. Stirm ήξερε τρεις μέρες πριν πατήσει το πόδι του στη βάση Travis Air Force Base της Καλιφόρνιας, από ένα γράμμα της γυναίκας του Loretta ( ένα απ' αυτά τα διαβόητα "Dear John letter"), πως η σχέση τους ήταν πλέον παρελθόν. Ένα χρόνο αργότερα, το ζευγάρι έπαιρνε διαζύγιο και η Loretta ξαναπαντρευόταν. Η κόρη τους Lorrie - η πρώτη που έτρεχε ν ' αγκαλιάσει τον πατέρα της- είπε για τη φωτογραφία :"είναι μια πολύ ωραία εικόνα μιας πολύ ευτυχισμένης στιγμής, αλλά κάθε φορά που τη βλέπω μου έρχονται στο νου οι οικογένειες που δεν ξαναέσμιξαν -πολλές, πολλές οικογένειες - και γι' αυτό πιστεύω πως είμαι μία από τους τυχερούς".
Burst of Joy ('Εκρηξη χαράς), η φωτογραφία του Slava Veder που πήρε το 1973 το βραβείο Pulitzer. Via fotográficofotorollo.